Londyn – wyjście spod ziemi

FotorCrejhjated

Miałam problem z Londynem. Nigdy mnie nie pociągał., nie intrygował. Wydawało mi się, że wszystko jest tam przewidywalne.  Że ludzie mają w głowie tylko pracę i spędzają 80% czasu pod ziemią, śpiąc, malując się, czytając i tęskniąc sentymentalnie za relaksującym piwem po pracy.

Spędziłam w nim dwa tygodnie dwa lata temu, ale krążyłam głównie w obrębie jednej przestrzeni, w okolicach siedziby Kaplan, który mnie wtedy do Londynu zaprosił.

No dobra, już wtedy trochę zmieniłam nastawienie o tym mieście, bo odkryłam Camden Town ze street foodem z różnych stron świata i zakręconymi ludźmi chodzącymi po ulicy, poczułam też, że płynę z tym miastem, nie gubiąc się w wielkim tłoku, no i spodobało mi się jeżdżenie piętrowym autobusem. Wszystko głównie dzięki Natalii z Nat w Londynie, która pomogła mi odkryć wtedy Londyn.

Dobrze się poczułam, poczułam rytm, ale się nie zakochałam.

FotorCreatsxsxsed

Z „Travel around the blogs“ nie zamierzałam jednak tu przyjeżdżać, bo bardziej pociągają mnie miejsca nieoczywiste, takie nieodkryte.

Los co krok mnie jednak zaskakuje, więc finalnie do Londynu zawędrowałam i okazało się, że właśnie tu jest do odkrycia wiele.

Co więcej – zaciekawiło mnie to miasto i w sumie czułam się tak jak w takiej większej i bardziej kolorowej Warszawie.

Wielokulturowość

Wielokulturowość bije zewsząd. Mam wrażenie, że jestem w jakimś punkcie na wędrownym szlaku, będącym tyglem kulturowym i narodowościowym. Ludzie, sklepy, produkty, zachowania z różnych stron świata mieszają się w londyńskiej przestrzeni.

W sklepach ludzie do mnie zagadują i opowiadają mi historie swojego przyjazdu do Londynu.

Sklepów orientalnych jest mnóstwo. Zachodzę na przykład do takiego indyjskiego, a tam czeka na mnie chleb naan świeżo wyjęty z pieca. Bajka.

Na piechotę

Najbardziej lubię eksplorować miasta przemierzając go na nogach. W Londynie robiłam dziennie piechotą 10-15 kilometrów, bo szkoda mi było spędzać czas pod ziemią.

  • „Jak daleko na piechotę jest ta stacja?“ – pytam pana na ulicy.
  • „Na piechotę? Czemu chcesz iść na piechotę? Masz autobus!“ – pyta zdziwiony.
  • „Lubię chodzić, poprzez spacery najlepiej poznaję miasto“
  • „Hm… no to daleko jest… 15 minut piechotą“.
  • „Toż to blisko! Dziękuję! Miłego dnia“.

I poszłam, a pan stał patrząc się na mnie dziwnie.

I nie, nie był to jedyny taki przypadek. Trzy, czy cztery razy zdarzyła mi się podobna rozmowa.

Kontrasty

Zabiegany Londyn, z zegarkiem w ręku ma mało czasu na spacery dla samých spacerów, bo zawsze ktoś pędzi na spotkanie, zakupy, do pracy, do domu.

Z drugiej strony trafiałam do dzielnic, gdzie jedynym człowiekiem na ulicy byłam ja. Cisza, przestrzeń, powolny tryb życia.

Każdy może więc znaleźć przestrzeń dla siebie.

Wiosna się zaczynała, a ja szłam i szłam, mijając urocze kamienice, zielone, klimatyczne parki, charity shops.

FotorCrecfgcated

FotorCrdgdeated

Kawiarnie

Natknęłam się kilka kawiarni typu „workplace“. W Londynie siedzenie z komputerem w kawiarniach jest popularne i naturalne, w każdej dzielnicy, a w większości z nich jest wifi.

Pracując w kawiarniach w Londynie czułam się jak w tych warszawskich. Nawet język polski słychać było często za barem.

Londyn i ludzie

Inaczej na Londyn spojrzałam po spotkaniu z polskimi dziewczynami, blogerkami. Mieszkają tu po kilka lat i naprawdę Londyn kochają. Za co? Dlaczego?

Za co lubią Londyn mieszkające tu blogerki z Polski?

Agnieszka Poznańska, I saw pictures

Miasto-świat

11168380_10206334671824980_3332444958548586085_n

Londyn to miasto, które się kocha i którego się nienawidzi, bo pochłania w całości. Ale uwierzcie,     jak się tu raz trafi, bardzo trudno stąd wyjechać.

Nigdzie indziej nie ma tyle klubów muzycznych, barów, pubów, kawiarni. Tylu parków i rozrywek. Kina w parkach, festiwali i szalonych imprez w opuszczonych magazynach.

To miasto-świat, można je zwiedzać bez końca. Znaleźć każdy zakątek świata w Londynie, lokalne jedzenie smakujące tak jak smakowało podczas naszej wyprawy w Azji.

To morze kreatywnych ludzi tworzących wszystko przez sztukę uliczną po wielkie konstrukcje; to fryzjerzy strzygący na ulicy, vintage ciuchy i zapach curry.

Londyn to miasto, w którym trudno się odnaleźć, ale które uzależnia swoimi możliwościami, barwami i smakami. To miejsce, które obecnie nazywam swoim domem.

Kasia Pszonicka, The Owner

Energia

13815_10206561082774096_460502702742116185_n

Polubiłam Londyn za jego energię i to, że jest nieskończenie ciekawym miastem. Naprawdę nie da się go zwiedzić całego, bo jak skończysz to powstaną nowe ciekawe atrakcje.

Uwielbiam to, że cały czas coś się tu dzieje, lubię pogodę (tak, wiem, to podejrzane. I jeszcze lubię różnorodność – szczególnie kulinarną. To tak w skrócie, bo gdybym miała wymieniać wszystko to odpisałabym Ci za tydzień.

 

Marta Tatarynowicz, Marta Ninja

Wolność i rozwój

10613034_10152717713357994_1455918608671813329_n

Im dłużej tu mieszkam, tym bardziej kocham Londyn za wolność i przestrzeń do rozwoju.

Cokolwiek byś nie wymyśliła, startup, serię spotkań, akcję charytatywną – zawsze znajdziesz ludzi chętnych do pomocy, od których otrzymasz wsparcie, dobrą radę i pomoc.

Nikogo nie dziwi, że masz 100 pomysłów na minutę, bo sporo ludzi jak już tu chwilę pomieszka i poczuje te możliwości oraz zrozumie, że naprawdę sky is the limit – doświadcza eksplozji pomysłów na siebie, na życie i na pracę. Czyli co, jak rasowy psycholog gadam – najbardziej w Londynie lubię ludzi.

I tradycyjnie

I tradycyjnie grafika od roamingowego partnera mojego projektu podróżniczego, dzięki któremu Londyn mogłam eksplorować i być w kontakcie z ludźmi. Może Wam się przyda jak będziecie z Polski do UK uderzać:

infografika_Londyn_2904

Sprzedawać kangury

Ach, przypomniał mi się jeszcze chłopak, którego poznałam w Camden Market ze street foodem z całego świata. Sprzedawał paleo jedzenie, dobre zdrowe dania. Polak, mieszkający kilka lat w Londynie.

IMG_20150421_202151

Mówi mi, że gotowanie dobrego jedzenia to jego pasja. Teraz uczy się gastronomicznego biznesu, pracując w tej budce, ale już planuje otworzenie swojej. Z czym? “Z dziczyczną. Dobrą dziczyzną. Będę też sprzedawać kangury”.

W Londynie bowiem możliwe jest wszystko! 

This post is available in: English
  • http://dagmaragdala.pl/ Dagmara Gdala

    Właśnie planuje wybrać się do Londynu, więc informacje się przydadzą :) Szukam jak najtańszych rozwiązań :)

    • http://travelaroundblogs.com ilona

      Eksplorując na piechotę można zaoszczędzić na biletach, które do tanich nie należą. Choć tak, czy siak na nie idzie większość kasy.
      Zakupy ciuchowe – w charity shopach!
      Nocleg – couchsurfing!
      Wino i jedzenie piknikowo w parkach!

      A kiedy wybierasz się Dagmara?

      • http://dagmaragdala.pl/ Dagmara Gdala

        Ilona chyba bilet lotniczy jest tutaj najdroższy, poluję na okazję. Jak tylko znajdę coś przystępnego to działam i jadę :)

    • http://www.catherinetheowner.pl/ Kasia

      Dagmara, Londyn na piechotę to sama przyjemność! Jeśli chcesz tanio spędzić tu czas to kolejnym punktem do obmyslenia jest mieszkanie – ale nie trudno znaleźć tu znajomego czy jakiś couchsurfing (chociaż z tym akurat nie mam doświadczenia :)). A cała reszta – jest w świetnej cenie – jedzenie w sklepach nie jest drogie, większość atrakcji typu muzea/zwiedzanie jest za darmo. No i te wspomniane charity shopy… :D Mozna się obkupić w ciuchy i przedmioty za grosze :) Jest fajnie i może byc niedrogo (chociaż jak chcesz wydać miliony to też nie jest trudno) – zapraszamy! :)

      • http://dagmaragdala.pl/ Dagmara Gdala

        Kasia dzięki, jak będzie się wybierać na pewno odezwę się do Ciebie :)

  • http://travelaroundblogs.com ilona

    A tu jeszcze wspominkowo film, w którym razem z Maćkiem Budzichem opowiadamy o naszym pobycie w Londynie, półtora roku temu. Wywiad przeprowadziła wspomniana w tekście Natalia:
    https://www.youtube.com/watch?v=JHSHJrr27Ew

  • http://sernik-z-pieprzem.blogspot.com Sernik z pieprzem

    Bo Londyn jest cudowny (choć czasem człowiek ma go dosyć i ląduje na dłużej w Trójmieście ;))
    Szkoda, że nie mnie nie było na tym spotkaniu.
    Pozdrawiam :)

  • http://www.zycieikropka.blogspot.co.uk/ Życie i Kropka

    Ilona, im więcej czytam o Twojej wizycie w Londynie (i ogólnie w UK), tym bardziej mam do siebie pretensję, że ‚przespałam’ fazę przygotowawczą i do Was nie dołączyłam, mimo że jestem spoza Londynu. Next time  . PS. Gdzie kolejny przystanek?

    • http://travelaroundblogs.com ilona

      Ojej, Ty też z Londynu? Aj nie widziałam! Muszę po prostu ogłaszać silniej i dokładniej, że jestem tu i tu i chcę się spotkać:)
      Teraz… Rumunia!!!

    • http://travelaroundblogs.com ilona

      Ojej, Ty też z Londynu? Aj nie wiedziałam! Muszę po prostu ogłaszać silniej i dokładniej, że jestem tu i tu i chcę się spotkać.
      Ale idziesz na londyńskie spotkanie blogerów 17 maja?

      Teraz… Rumunia!!!

      • http://www.zycieikropka.blogspot.co.uk/ Życie i Kropka

        Birmingham, więc niewykluczone, że nie zostałabym dopuszczona do hermetycznego londyńskiego grona podczas Twojego pobytu w UK ;-). Na spotkaniu za tydzień już będę, zdecydowanie.
        A swoją drogą, jeśli będziesz planowała kolejny brytyjski wojaż, dawaj znać, Birmingham zaprasza. To drugie po Londynie największe i najbardziej zaludnione miasto UK, więc nie może zostać tak po prostu zbagatelizowane!
        Samych perełek w Rumunii. Tam chyba nie powinna spotkać Cię przewidywalność :-).Pozdrawiam! Magda

  • http://www.catherinetheowner.pl/ Kasia

    Zapraszamy częściej! :)

    • http://travelaroundblogs.com ilona

      Postaram się!:)

  • http://blackdresses.pl/ Monika

    Ciekawe, mam dokładnie odwrotne wspomnienia z Londynu. Jak pytałam, czy coś jest daleko, to wszyscy mi odpowiadali, że „blisko, idzie się chwilę”, a szło się pół godziny :D

    • http://travelaroundblogs.com ilona

      Ha! To potwierdza fakt, że Londyn jest miastem nieprzewidywalnym:)