Znani blogerzy też byli dziećmi!

Segritta, Dorota z Pozytywnej Kuchni, Maciek Budzich z Mediafun, ZUCH i Andrzej z jestKultura.pl

Segritta upaćkana Nutellą

Segritta: „A ja kocham swoją mamę, co ma włosy jak atrament”. Jakoś tak to szło i chyba Natalka to śpiewała, choć mogę się mylić. Pamiętam, że ta piosenka była dość dziwna, bo w przeciwieństwie do reszty dziecięcych hitów, miała w sobie jakąś nutkę goryczy. Mama w niej płakała.

Pamiętam też bardzo smutną piosenkę, którą czasem śpiewała mi mama. Uwielbiałam jej melodię, choć treść – znów – była dość niepokojąca. Na szczęście mama tłumaczyła mi, skąd ta treść pochodziła. „Śpij mój synku, mały Murzynku. Twój ojciec w polu kark swój gnie a bicz mu plecy tnie. A ty lulaj lulaj lulaj lulaj lulaj. Matka weźmie Cię w ramiona. Przytuli cię do łona i ucałuje cię”. Do dziś znam każdą nutkę i pewnie będę ją kiedyś śpiewać własnym dzieciom.

Dorota: A ja wolę moją mamę, Fantazja, Najłatwiejsze ciasto w świecie, Witaminki… Wszystko chyba pamiętam :)

Maciek: To chyba piosenki z popołudniowych programów dla dzieci – Pan Tik-Tak – „Ja jestem Pan Tik-Tak, ten zegar to mój znak” i Profesor Ciekawski „Tu puka, tam zajrzy…”. Porządnym hitem muzycznym była też piosenka z Pi i Sigma – Przybysze z Matplanety.

Zuch: Kolorowe kredki :-) trochę tak mi zostało do dziś, tyle że kredki zamieniłem na Photoshopa. 

Andrzej: Smerfne Hity, motywy przewodnie z bajek (głównie pamiętam Pokemony i Spidermana) i Mydełko Fa :)

Gdy myślicie „dobranocka z dzieciństwa” to na myśl przychodzi Wam…

Segritta: Krecik! Pomysłowy… Dobromir? I jeszcze była taka bajka z misiami. Jeden był na pewno biały, może polarny. Może oba były białe…? Cholera wie… To  niestety jest jedno z tych wspomnień, których nie mogę nigdzie w guglu potwierdzić. I jeszcze bajka, której piosenkę tytułową (intro) bardzo lubiłam. Opowiadała o chłopcu, który został magicznie zmniejszony i podróżował na grzbietach dzikich gęsi. Uwielbiałam ją. 

Tak jak Maciek i Andrzej też chciałam mieć zaczarowany ołówek. Źródło: kinopolska.pl

Dorota: Miś Uszatek, a potem Gumisie.

Maciek: Na drugim miejscu postawiłbym chyba ex equo Bolek i Lolek oraz Reksio, na pierwszym miejscu zdecydowanie Zaczarowany Ołówek. Muppety i Fraglesy też były dobre.

Zuch: Kojarzy mi się Kubuś Puchatek, albo Gumisie, czy Smerfy, bo zwykle były w niedzielę, co oznaczało że wraz z bajką kończy się weekend i trzeba rano iść do szkoły. 

Andrzej: Zaczarowany Ołówek,  Pomysłowy Dobromir i cało pasmo Disneya.

Dorota z Pozytywnej Kuchni się wozi

                                                                                                                         

Zabawka z dzieciństwa, którą ponownie byście kupili

Segritta: Klocki duplo, a potem lego. One świadczyły o wieku. Maluchy bawiły się duplo a potem dorastały do lego. Nigdy nie miałam Barbie ani nigdy nie marzyłam o lalkach. Uwielbiałam budować miasta i pojazdy z klocków lego a potem wyobrażać sobie, że jestem Bogiem i decyduję o losie tego stworzonego na podłodze świata. Sny o potędze… 

Dorota: Wielopoziomowy parking z windą i samochodzikami Fisher Price. Tata przywiózł mi z Norwegii jak byłam mała, a potem zabawka poszła do młodszych dzieci w rodzinie i gdzieś przepadła.

Maciek: Marzenie kazdego dziecka – klocki LEGO, miałem szczęście ich trochę mieć od najmłodszych lat (przyjeżdzały transportem ze Szwecji). Dzisiaj też są oczywiście popularne, ale kiedyś były to proste zestawy, bez skomplikowanych części – zaawansowane kontrukcje trzeba było samemu opracować i zbudować. Zabawki z czasów PRL jakoś niespecjalnie mi się kojarzą dobrze, i nie mogę sobie przypomnieć swojej ulubionej – godziny spędziłem na grze w piłkarzyki (takie na sprężynkach z metalową kuleczką).

Zuch: żołnierzyk GI Joe. Niecierpliwie czekam, aż mój synek będzie trochę starszy, że niby dla niego kupuję ;-) 

Andrzej: LEGO! W dowolnej ilości i konfiguracji :)